دارنده مدال طلای المپیاد کشوری کامپیوتر و نقره جهانی المپیاد هوش مصنوعی، با اشاره به تجربه شخصی خود در مسیر المپیاد، تأکید کرد کمبود حمایتهای مالی و امکانات آموزشی، مهمترین مانع پیش روی نخبگان جوان در کشور است. او معتقد است در صورت تأمین این نیازها، میتوان زمینه حفظ و اثرگذاری استعدادهای برتر علمی را در داخل کشور فراهم کرد.
در دنیای امروز، جایی که فناوری به قلب تحولات علمی، اقتصادی و اجتماعی تبدیل شده، استعدادهای جوانِ حوزهٔ کامپیوتر و هوش مصنوعی نقشی کلیدی در شکلدهی به آینده ایفا میکنند. علی شایان، دانشجوی ترم اول مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف، یکی از این استعدادهای درخشان است که با کسب مدال طلای المپیاد کشوری کامپیوتر در سال ۱۴۰۳ و مدال نقرهٔ المپیاد جهانی هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۵، نام خود را در میان چهرههای مطرح علمی ایران ثبت کرده است.
او که از سالهای نوجوانی با شوری بیپایان به دنبال یادگیری الگوریتم، حل مسئله و کاوش در دنیای هوش مصنوعی بوده، مسیر المپیاد را نه به عنوان یک رقابت، بلکه به عنوان یک سفر شناختی و خلاقانه انتخاب کرده است. در این مصاحبه، علی شایان از جرقهٔ اولیهٔ علاقهاش تا چالشهای روانی، برنامهریزیهای مطالعاتی، تجربهٔ حضور در مسابقات جهانی و دیدگاهاش دربارهٔ آیندهٔ نخبگان جوان در ایران بازگو میکند؛ تجربهای که نه تنها الهامبخش دیگر دانشآموزان علاقهمند به علوم کامپیوتر است، بلکه نگاهی عمیق به شکافها و فرصتهای سامانهٔ حمایتی از استعدادها در ایران نیز ارائه میدهد.
المپیاد کامپیوتر بیشتر بر تفکر الگوریتمی، حل مسئله، ترکیبیات و برنامهنویسی تمرکز دارد. در این رشته، صرفاً دانستن زبان برنامهنویسی کافی نیست، بلکه مهمتر از آن، توانایی تحلیل مسئله و طراحی راهحلهای بهینه است.
در المپیاد هوش مصنوعی نیز علاوه بر برنامهنویسی، مباحثی مانند یادگیری ماشین، تحلیل داده و مدلسازی هوشمند اهمیت پیدا میکند. این المپیادها دانشآموز را به تفکر عمیق و کاربردی وادار میکنند و فاصله زیادی با آموزشهای حفظ محور دارند.
